Kompozytorzy
Szkoła jońska: Mantzaros, Xyndas i Samaras
Trzej urodzeni na Korfu kompozytorzy, którzy włoskie wykształcenie operowe przemienili w grecką muzykę narodową — i ich melodie, które już znasz.
Zarezerwuj stolik ↗Szybka odpowiedź
Szkoła jońska, zwana też heptanezyjską, była grupą kompozytorów z Wysp Jońskich działających od wczesnego XIX wieku do około lat pięćdziesiątych XX wieku. Korfu wydało trzy z jej najsłynniejszych postaci: Nikolaosa Mantzarosa, który skomponował muzykę do greckiego hymnu narodowego, Spyridona Xyndasa, który napisał operę do greckiego libretta, oraz Spyridona Samarasa, który skomponował hymn olimpijski.
Trzech kompozytorów z Korfu
| Kompozytor | Daty | Znany z, według Wikipedii |
|---|---|---|
| Nikolaos Mantzaros | 1795–1872 | Muzyczne opracowanie Hymnu do wolności, przyjęte jako hymn narodowy w 1865 roku |
| Spyridon Xyndas | 1812–1896 | O ypopsifios (1867), określana jako pierwsza pełnoskalowa opera do greckiego libretta |
| Spyridon Samaras | 1861–1917 | Hymn olimpijski, po raz pierwszy wykonany w 1896 roku |
Szkoła zdefiniowana przez miejsce
Artykuł Wikipedii o szkole jońskiej opisuje ją jako dzieło grupy kompozytorów z Heptanezu, Siedmiu Wysp. Jej rozkwit przypadł na okres od wczesnego XIX wieku do około lat 50. XX wieku, a konwencjonalnie dzieli się ją na pierwszą generację, od 1815 roku do końca lat 60. XIX wieku, oraz drugą generację od 1871 roku. Najwybitniejsze wymieniane nazwiska to Nikolaos Mantzaros, Spyridon Xyndas, Spyridon Samaras i Pavlos Carrer. Wyspy stanowiły odrębny świat kulturowy od greckiego kontynentu, który przez stulecia pozostawał pod panowaniem osmańskim. Artykuł Wikipedii o Starym Mieście Korfu podaje, że Wenecja rządziła Korfu od 1386 do 1797 roku, a weneckie wykształcenie w zakresie muzyki włoskiej było naturalną częścią tego dziedzictwa. Właśnie dlatego kompozytor z Korfu w 1830 roku znacznie częściej studiował w Neapolu czy Mediolanie niż w Atenach.
Od włoskiej opery do greckich słów
Według tego samego artykułu wczesne dzieła szkoły kształtowane były w dużej mierze przez tradycję włoską. W latach 20. XIX wieku kompozytorzy rozwijali to, co artykuł nazywa muzyką narodową, wykorzystując grecki język potoczny, a później folklor z Wysp Jońskich i Grecji kontynentalnej. W przypadku Mantzarosa Wikipedia podaje, że skomponował pierwszą arię koncertową po grecku, Aria Greca, w 1827 roku, oraz że od 1819 roku regularnie odwiedzał Wenecję, Bolonię, Mediolan i Neapol. To użyteczny sposób słuchania wszystkiego, co pochodzi ze szkoły. Należy oczekiwać melodii i struktury w stylu włoskim, z greckimi tekstami, a później także greckimi melodiami. Ten sam wzorzec — europejska forma wypełniona lokalną treścią — jest jednym z powodów, dla których kompozytorzy ci są wciąż nauczani jako szkoła, a nie jako odizolowane jednostki.
Mantzaros i hymn
Nikolaos Mantzaros urodził się na Korfu 26 października 1795 roku i tam zmarł 12 kwietnia 1872 roku. Wikipedia podaje, że nigdy nie uważał się za zawodowego kompozytora i uczył młodych mieszkańców wyspy bez wynagrodzenia, a swoje pierwsze kompozycje zaprezentował w 1815 roku w teatrze San Giacomo na Korfu. Od 1841 roku aż do śmierci był dyrektorem artystycznym Towarzystwa Filharmonicznego. Opracowanie muzyczne poematu Solomosa to dzieło, które rozsławiło jego nazwisko poza wyspą. Artykuł podaje, że pierwsza i druga zwrotka zostały przyjęte w 1864 roku jako hymn królewski, a 28 czerwca 1865 roku jako hymn narodowy. Wskazuje również, że data powstania utworu — 1828 — opiera się na źródle wydanym własnym nakładem, co warto powtarzać za każdym razem, gdy data ta pojawia się w broszurze turystycznej.
Xyndas i opera w języku greckim
Spyridon Xyndas urodził się na Korfu 8 czerwca 1812 roku i zmarł w Atenach 25 listopada 1896 roku. Od 1823 roku uczył się teorii u Mantzarosa, kontynuował naukę w Neapolu i Mediolanie, a w 1840 roku współtworzył Towarzystwo Filharmoniczne, w którym przez kilka lat nauczał. Jego opera O ypopsifios, Kandydat parlamentarny, po raz pierwszy wystawiona w 1867 roku, jest opisywana przez Wikipedię jako pierwsza pełnoskalowa opera oparta na libretcie w języku greckim i jest jedyną z jego oper, która przetrwała. Wikipedia dodaje, że wiele jego dzieł uznaje się za zniszczone podczas bombardowania Teatru Miejskiego na Korfu przez Luftwaffe w 1943 roku. Ta strata przypomina, dlaczego muzyczna historia wyspy jest mniej widoczna niż jej architektura: mury przetrwały oblężenia, ale znaczna część papieru — nie.
Samaras i Igrzyska
Spyridon Samaras urodził się na Korfu 29 listopada 1861 roku, a zmarł w Atenach 7 kwietnia 1917 roku. Studiował w Konserwatorium Ateńskim, a następnie od 1882 roku w Konserwatorium Paryskim, gdzie jego nauczycielami byli m.in. Massenet, Delibes, Dubois i Gounod. Napisał piętnaście dzieł scenicznych i trzy operetki, których premiery odbyły się w miastach włoskich, takich jak Mediolan, Rzym i Genua. Jego najbardziej znanym utworem jest Hymn Olimpijski, skomponowany na prośbę Demetriusa Vikielasa do słów Kostisa Palamasa i po raz pierwszy wykonany podczas ceremonii otwarcia Igrzysk w 1896 roku. Wikipedia podaje, że przez około pięćdziesiąt lat popadł w niemal całkowite zapomnienie, zanim został wykonany na sesji Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Tokio w 1958 roku, która ogłosiła go hymnem olimpijskim. Od Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1960 roku otwiera każdą ceremonię.
Najczęściej zadawane pytania
czym jest jońska szkoła muzyczna?
Grupa kompozytorów z Wysp Jońskich, działająca od wczesnego XIX wieku do około lat 50. XX wieku, która odeszła od włoskich wzorców w kierunku greckiego języka i folkloru.
Którzy kompozytorzy urodzili się na Korfu?
Mantzaros (1795), Xyndas (1812) i Samaras (1861) urodzili się na Korfu, według Wikipedii.
Czy wieczór jazzowy zagra coś z tego?
Niekoniecznie. Strona rezerwacji wymienia standardy, współczesne interpretacje i improwizację oraz gospodarza, który opowiada historie o muzycznym dziedzictwie wyspy.
Źródła