De bands
De bands van Corfu en het Philharmonic Society, vanaf 1840
Waarom een Grieks eiland een negentiende-eeuwse muziekacademie huisvest en een fanfare- en houtblazersensemble dat het volkslied en de Olympische hymne speelde.
Reserveer je tafel ↗Kort antwoord
Het Philharmonisch Genootschap van Corfu werd op 12 september 1840 opgericht, volgens Wikipedia, met als doel de eerste Griekse muziekacademie naar Europees model te worden, en zijn harmonieorkest is het bekendste ensemble. Een jazzavond in de oude haven past bij een stad waar al bijna twee eeuwen georganiseerd, publiek muziek maken plaatsvindt.
De Filharmonische Vereniging in het kort
| Onderwerp | Wat Wikipedia zegt |
|---|---|
| Opgericht | 12 september 1840 |
| Doel | Om de eerste Griekse muziekacademie te worden die volgens Europese normen is georganiseerd |
| Eerste artistiek directeur | Componist Nikolaos Mantzaros, tot aan zijn dood in 1872 |
| De band | Voor het eerst verschenen in augustus 1841; de vierde burgerlijke muziekkapel op de Ionische Eilanden |
| Volksliederen | Speelde in 1864 het Griekse volkslied en in 1896 het Olympische volkslied |
| Erkenning | Een eervolle UNESCO-onderscheiding in 1998 |
Een verbod dat een band deed ontstaan
Het verhaal van de Philharmonic Society begint met een verbod. Volgens het artikel op Wikipedia werd de oprichting ingegeven door een verbod van het Britse bestuur op Britse legerkapellen die deelnamen aan orthodoxe religieuze plechtigheden, en het legt een verband tussen dat verbod en de processie van de relikwie van de heilige Spyridon, de beschermheilige van Corfu. Corfu stond vanaf 1815 onder Britse bescherming, en de kapellen speelden in de processies. Toen de legerkapellen werden verboden, had de stad een eigen kapel nodig. Die oorsprong verklaart waarom de bandtraditie van het eiland burgerlijk en religieus is in plaats van commercieel. De kapel van de society trad voor het eerst op in augustus 1841, en Wikipedia noemt haar het populairste ensemble van de society. Ze wordt beschreven als de vierde burgerkapel op de Ionische Eilanden, na die van Zakynthos (1816), Argostoli (1836) en Lixouri (1838), wat laat zien hoe wijdverbreid het idee in het begin van de negentiende eeuw over de eilanden was.
Meer dan een band
De oprichters wilden niet alleen een marcherende groep. Wikipedia zegt dat het genootschap de eerste Griekse muziekacademie naar Europese maatstaven moest worden, en de eerste artistiek directeur was de componist Nikolaos Mantzaros, die deze functie bekleedde tot zijn dood in 1872. Het artikel vermeldt dat er in 1907 en in de jaren dertig een symfonieorkest speelde, dat in 2003 nieuw leven werd ingeblazen. Het genootschap werd ook een leermeester. Het Wikipedia-artikel over Corfu-Stad vermeldt dat nadat het muziekonderwijs aan de Ionische Academie in verval raakte, de Filharmonische Vereniging de muziekopleiding in Corfu overnam. Het museum bewaart partituren van Ionische componisten, en het artikel over de Ionische school noemt Mantzaros, Spyridon Xyndas, Spyridon Samaras en Pavlos Carrer onder degenen die het eert. In die zin is een rustige jazzavond in de oude stad de voortzetting van een lange lokale traditie van muziek leren in het openbaar.
Twee volksliederen, één eiland
De archieven van het genootschap laten zien hoeveel van Griekenlands ceremoniële muziek via het eiland liep. Volgens Wikipedia speelde de band in 1864 voor het eerst het Griekse volkslied, gecomponeerd door Mantzaros, en in 1896 het Olympische volkslied. Samaras, die de Olympische hymne schreef, werd geboren op Korfoe, en het artikel over het genootschap vermeldt hem onder de componisten en leraren die het eert. De tijdlijn van de volksliederen is het waard nauwkeurig te houden. Het Wikipedia-artikel over Mantzaros zegt dat de eerste twee strofen van Dionysios Solomos' Hymne aan de Vrijheid in 1864 werden aangenomen als het Koninklijk Volkslied van Griekenland en op 28 juni 1865 als het nationale volkslied, en het markeert de bewering dat hij het gedicht in 1828 op muziek zette als steunend op een zelfgepubliceerde bron. Waar bronnen op deze manier verschillen, is het veiliger te zeggen dat Mantzaros wordt gecrediteerd voor de toonzetting dan een datum als vaststaand feit te presenteren.
Wat een bezoeker vandaag kan horen
Het Wikipedia-artikel vermeldt de erkenning die het genootschap ten deel viel: de Prijs voor Nationale Weldaad van de Academie van Athene in 1975, de Gouden Medaille van de Stad Athene in 1980 en een eervolle onderscheiding van UNESCO in 1998. Concertdata staan er niet in, en die worden hier ook niet gegeven, omdat de programma's van jaar tot jaar veranderen. Wie de traditie in de praktijk wil meemaken, kan zich tijdens het verblijf het beste ter plaatse informeren over processies en concerten. De jazznacht is iets anders, een klein lokaal ensemble in een havenrestaurant, maar de verhalen van de gastheer tussen de sets door zijn een goede plek om te ontdekken hoe die twee met elkaar verbonden zijn.
Veelgestelde vragen
Wanneer werd de Filharmonische Vereniging van Korfoe opgericht?
Op 12 september 1840, volgens de Engelse Wikipedia.
Is de jazznacht verbonden met de vereniging?
Nee. De jazznacht is een zelfstandige avond op een restaurantterras; deze gids schetst de achtergrond van de muziek van het eiland.
Wie stond aanvankelijk aan het hoofd van de vereniging?
De componist Nikolaos Mantzaros was de eerste artistiek directeur, tot aan zijn dood in 1872.
Bronnen